جدا از نتيجه اي كه در بازي دربي رقم خورد و تمام حاشيه ها و متن هاي اين جدال سنتي يك نكته بسيار جالب توجه و اميدوار كننده در آن به چشم مي خورد. استقلال كه تاكنون و در 8 بازي گذشته خود 12 بار دروازه خود را برابر حريفان باز شده ديده بود و اتفاقا اكثر گل ها نيز روي ناهماهنگي و اشتباهات فردي مدافعان و دروازه بان را رقم خورده بود در اين بازي به رغم بازگشت به دفاع چهار نفره و يا همان خطي بسيار پرقدرت و باصلابت حاضر شد و به جز در صحنه گل پرسپوليس كه تا حدودي مدافعان در آن دخيل بودند در طول نود دقيقه وقت قانوني و 5 دقيقه وقت اضافي دو نيمه هيچگاه نشانه هايي از تزلزل و سردرگمي كه در بازي هاي گذشته در چندين مورد شاهد آن بوديم ديده نشد. حالا ناصر حجازي و استقلال مي توانند به اين خط دفاعي خود ببالند و در بازي هاي آتي بيش از پيش روي آن مانور دهند و بر توانايي هاي بارز آن تكيه كنند. قرباني، صادقي، نوازي و منيعي به معناي واقعي كلمه دفاع چهار نفره و اصول آن را در زمين پياده كردند تا از اين پس براي مهاجمان ليگ برتري خط و نشان بكشند. بهترين زوج خط حمله ليگ تا به امروز يعني خليلي و نيكبخت با تمام مهارت هاي فردي و زرنگي هاي خود هرگز نتوانستند اين خط دفاع را آزار دهند و اگر گل پرسپوليس و خليلي را به حساب اتفاقات بازي بگذاريم مي توانيم ادعا كنيم كه اين دو مهاجم كاملا اسير قدرت مردان دفاعي آبي پوش شده بودند اضافه شدن رقيبان جدي و رفيقان صميمي مانند بيژن كوشكي، سعيد لطفي و مهدي اميرآبادي به اين جمع چهار نفره مي تواند تا پايان فصل كه نه تا دو سال آينده نيز ناصر حجازي و يا هر مربي ديگري را از آخرين خطوط تيمش راحت كند. اگر حضور و ظهور طالب لوي آماده و قبراق را در كنار اين مدافعان توانمند قرار دهيم به سختي مي توانيم قبول كنيم كه اين دفاع و دروازه فرو ريختني باشد.